از آنجايي كه اين ذرات داراي دو بخش كاملا مجزا براي انجام واكنش شيميايي هستند بنابراين ارزش بيشتري نسبت به ذرات معمولي دارند. براي مثال از يك بخش مي‌توان براي اتصال ذره به دارو استفاده كرد و از بخش ديگر براي اتصال ذره به سلول هدف. اين موضوع وقتي ارزشمندتر مي شود كه مي‌فهميم اين دو بخش، در دو نيم‌كره مختلف ذره قرار دارد.

در نانوذرات بزرگتر ( بزرگتر از 10 نانومتر)، محققان از روش‌هاي رايج نظير ميكروسكوپ الكتروني روبشي استفاده مي‌كنند تا سطح ماده را مورد بررسي قرار دهند. با اين كار مي‌توان روش‌هاي توليد را بهبود داد و ذرات جانوس كاملا مجزايي را توليد كرد. با اين حال روش‌هاي فعلي براي نانوذرات با ابعاد زير 10 نانومتر به‌كار نمي‌آيند.

براي حل اين مشكل محققان از يك روش رايج به‌نام طيف سنجي جرمي يون تثبيت شده (IM-MS) استفاده كردند كه با كمك آن مي‌توان هزاران ذره منفرد را شناسايي كند.

آنها سطح نانوذرات طلا با ابعادي بين 2 تا 4 نانومتر را با تركيبات شيميايي مختلف پوشش دادند. سپس اين نانوذرات را به دو بخش‌ كوچكتر شكستند به‌نحوي كه هر بخش شامل 4 اتم طلا باشد. سپس آنها را از طيف سنج عبور دادند.

نتايج نشان داد كه اين دستگاه قادر است نانوذرات طلاي اوليه را از نانوذرات شكسته شده و دوباره به‌هم متصل شده، تشخيص دهد.

تنها با اشعه ايكس مي‌توان چنين ساختارهايي را مطالعه كرد كه بسيار دشوار و زمان بر است به‌طوري كه ممكن است ماه‌ها براي اين كار زمان صرف شود.توليد آنها را بهبود داد.