روش فرمول نویسی و نام گذاری ترکیبات معدنی
در این مطلب می خواهیم روش فرمول نویسی و نام گذاری ترکیبات معدنی را بیان نماییم. که می تواند برای دانش آموزان دبیرستان یا پیش دانشگاهی مورد استفاده قرار گیرد، همچنین سایر افراد که تمایل دارند با علم شیمی بطور ایه ای آشنا شوند، نیز می توانند از این منبع برای ورود به بحث استفاده نمایند. سعی داریم تا با استفاده از یک روش مفهومی نامگذاری را آموزش دهیم تا احتیاج کمی به محفوظات داشته باشیم هرچند از حفظ یک سری موارد بی نیاز نخواهیم شد. اما در این روش که به صورت قدم به قدم جلو می رود بیشتر به طور مفهومی با قوانین حاکم بر نامگذاری ترکیبات شیمیایی آشنا خواهیم شد. امیدوارم مورد توجه شما دوستان قرار گیرد.
قبل از ورود به بحث شما بایستی آشنایی یک اجمالی با جدول تناوبی کسب نمایید. به این ترتیب که بایستی با گروه های مختلف آشنا شده و اعضای آن گروهها را بشناسید، ظرفیت های عناصر مختلف را بدانید و نام ونماد آنها را به خاطر بسارید. ولی نگران نباشید چنانچه مدتی تمرین نمایید این مطالب را به راحتی خواهید آموخت و هیچوقت فراموش نخواهید نمود.
برای استفاده از یک جدول تناوبی اینجا کلیک نمایید.
چند نکته که باید درمورد جدول تناوبی و عناصر شیمیایی بدانیم:
۱- فلزات قوی تر در سمت چپ جدول تناوبی قرار داند.
۲- غیر فلزات قوی تر در سمت راست جدول قرار دارند.
۳- از بالا به پایین و از راست به چپ خاصیت فلزی افزایش می یابد. بنابراین قویترین فلزات در گوشه سمت چپ و پایین جدول قرار داند.
۴- از پایین به بالا و از چپ به راست خاصیت غیرفلزی افزایش می یابد. بنابراین قویترین غیرفلزات در گوشه سمت راست و بالای جدول قرار دارند.
۵- گروه ۸ اصلی یعنی آخرین ستون از سمت چپ گروه عناصر نجیب بوده و هیچ تمایلی به واکنش دادن ندارند. یعنی توضیحات بالا در مورد آنها صادق نیست.
۶- بیشترین ظرفیتی که هر عنصر می تواند داشته باشد با شماره گروه آن برابر است. البته در عناصر گروه های اصلی.
۷- عناصر واسطه دارای ظرفیت های متفاوتی هستند.
۸- ظرفیت عناصر گروههای اصلی به شرح زیر است:
گروه ۱ : دارای ظرفیت ۱ است.
گروه ۲ : دارای ظرفیت ۲ است.
گروه ۳ : دارای ظرفیت ۳ است.
گروه ۴: عناصر این گروه دارای ظرفیت های ۲ و ۴ هستند.
گروه ۵ : عناصر این گروه داری ظرفیت های ۳ و ۵ هستند.
گروه ۶ : عناصر این گروه داری ظرفیت های ۲، ۴ و ۶ هستند. سرگروه این دسته یعنی اکسیژن تک ظرفیتی بوده و ظرفیت آن فقط ۲ می باشد.
گروه ۷ : عناصر این گروه دارای ظرفیت های ۱، ۳، ۵ و۷ هستند. سرگروه این دسته یعنی فلوئور تک ظرفیتی بوده و ظرفیت آن فقط ۱ می باشد.
گروه ۸ : ظرفیت عناصر این گروه برابر صفر می باشد. یعنی تمایلی به شرکت در واکنشها ندارند.
